soroosh iran

بیانیه مهندس میرحسین موسوی به مناسبت ۱۶ آذر

2009-12-06T23:58:00.001+03:30

بسم الله الرحمن الرحیم

عید سعید غدیر را به ملت مسلمان ایران تبریک می‌گویم و از خداوند متعال نزدیک شدن به آرمان‌های صاحب غدیر را برای آنان و تمامی مسلمانان جهان مسئلت می‌کنم. در این عید شیعیان برای هم برکت و بهروزی آرزو می‌کنند و از یکدیگر تحفه‌هایی را می‌طلبند که به تحقق چنین آرزوهایی کمک کند و متضمن سرانجامی نیکو برای ملت و کشور خصوصا در شرایط بحران‌زده کنونی باشد. چنین انتظاری از ما نیز هست و حتی اگر این انتظار وجود نداشت برآورده کردن آن وظیفه‌ای بر عهده ما بود. برای این منظور کاری که از ما برمی‌آید صمیمیت در خیرخواهی است، حتی اگر آن را نپذیرند، و پایداری در دوراندیشی است، حتی اگر چنین نامی بر آن نگذارند. خطرهایی بزرگ‌تر از آن در پیش است که چه ما و چه دیگران از خویشتن یاد کنیم و واقعیت‌هایی سترگ‌تر از آن در برابر قرار دارند که با نادیدن ناپدید شوند. با استمداد از لطافتی که فضای عید ایجاد کرده است و با استفاده از فرصتی که روز شانزدهم آذر به وجود می‌آورد چه چیز بهتر از پرداختن به آنچه می‌تواند داروی درد امروز باشد؛ دارویی که الزاما تلخ نیست، اگر پیشداوری‌ها را کنار بگذاریم.

روز دانشجو در پیش است. در تاریخ معاصر ما جنبش دانشجویی همواره نوعی پرچم و گواه برای حرکت مردم بوده است. در روزهای تلخ بعد از کودتا و در تاریک‌ترین برهه از تاریخ ملت ما، زمانی که همه آرزوها برباد رفته به نظر می‌رسید آنچه در شانزدهم آذر ۱۳۳۲ روی داد شاهدی بود که معلوم می‌کرد روح مردم و خواسته‌های تاریخی‌شان هنوز زنده است. آن «سه قطره خون» و آن «سه آذر اهورایی» که روز دانشجو را پایه گذاشتند، اگر پس از نیم قرن هنوز از تازگی، درخشندگی و اهمیت برخوردارند، به خاطر آن است که نسبت به وجود و حیات واقعیتی عظیم‌تر در جان مردم شهادت ‌دادند. این گواهی در سال‌ها و نسل‌های پس از آن نیز از سوی جنبش دانشجویی ادامه داشت و هنوز ادامه دارد. جامعه به دلایل بسیار گرایش‌های در حال تکوین در بطن خویش را پیش چشم کسانی که تنها به ظاهر آن می‌نگرند نمایان نمی‌کند. دگرگونی‌های بزرگ معمولا متهمند که یک‌باره روی می‌دهند و از بازیگران سیاسی فرصت هماهنگ شدن با خود را دریغ می‌کنند. البته در حقیقت هیچ تحولی دفعتا تحقق نیافته است؛ تنها بروز و ظهور تغییرهاست که شکلی دفعی دارد. در چنین شرایط گواهانی که از اعماق ناپیدای جامعه خبر می‌دهند به راستی ارزشمندند.

جنبش دانشجویی در تاریخ معاصر ما همواره حاوی ‌گزارش‌هایی از شکل‌گیری جریان‌های عمیق سیاسی و اجتماعی در متن جامعه بوده است. این نقشی است که اگر حاکمان با درایت برخورد می‌کردند می‌توانست و می‌تواند برای عبور کم‌هزینه به سمت توسعه و پیشرفت بیشترین بهره‌ها را برساند، اما آنان خشمگینانه این نشانگر ذی‌قیمت را می‌شکنند؛ آنان دوست دارند به خود تسلی دهند که حرکت‌های دانشجویی جز غوغای چند جوان پرسروصدا نیستند که اگر خاموش شوند صورت مسئله از اساس پاک خواهد شد؛ داستانی تکراری از انکار واقعیت‌ها و تلاش برای تولید و تفسیر اطلاعات مطابق میل دولتمردان که تقریبا هیچ عهد تاریخی بدون شمه‌ای از آن پایان نیافته است. ان هولاء لشرذمه قلیلون، (گفتند که) اینها گروهی ناچیزند (به قول امروزی‌ها خس و خاشاکی بیش نیستند)، و انهم لنا لغائظون، و آنها ما را به خشم می‌آورند، و انا لجمیع حاذرون، و ما همگی در آماده‌باش به سر می‌بریم، فاخرجناهم من جنات و عیون، پس خداوند آنان را از باغ‌ها و چشمه‌سارها بیرون کرد، و کنوز و مقام کریم، و از گنج‌ها و از جایگاه دلپسند.

چه تلخ است اگر پس از این همه عبرت‌های دور و نزدیک مشابه این خطا هنوز در رفتار کسانی دیده ‌‌شود؛ آنهایی که اصرار دارند بگویند مردم دیگر ساکت شده‌اند و فقط دانشجویان مانده‌اند؛ در دانشگاه‌ها هم فقط تهران ناآرام است، از تهران هم فقط دانشگاه‌های مادر هیاهو می‌کنند، آنجا هم کانون جنبش و جوشش، چند نفر جوان غریبند که اگر آنها را به اخراج از خوابگاه و محرومیت از تحصیل تهدید و محکوم کنیم داستان تمام می‌شود. خوب! تمام این کارها را کردید، پس چرا داستان تمام نشد؟ زیرا حرکت دانشجویی گواه بر واقعیت‌هایی بزرگتر از خویش است. ای کاش قدر آن را می‌دانستند، از پیش‌آگهی‌هایی که درباره تحولات دور و نزدیک می‌دهد درس‌ می‌گرفتند و خود را با این تغییرات هماهنگ می‌کردند، خصوصا اینک که دانشجویان نه مستوره‌ای کوچک از مردم، که یکی از وسیع‌ترین و فعال‌ترین قشرها را تشکیل می‌دهند. درحال حاضر از هر بیست ایرانی یک نفر دانشجوست. متصدیان امور اگر پیش از این به نقش آنان به عنوان گواه فردا توجه کرده بودند اینک در چنین بحرانی قرار نداشتند.

البته این یک قاعده دوسویه است. حرکات دانشجویی هم به اندازه‌ای که از تمایلات واقعی جامعه خبر بدهند نیرومند و ریشه‌دارند، زیرا قدرت نهادهای اجتماعی در گرو پایبندی به ضرورتی است که آنها را ایجاد و ایجاب می‌کند. نسل ما آن زمان که در حرکات دانشجویی شرکت داشتیم به روشنی می‌دید که پیوند با متن جامعه تا چه حد در توانایی‌هایش موثر است. در آن زمان گرایش‌های بسیاری میان دانشجویان به چشم می‌خورد. اگر انجمن‌های اسلامی از همه قوی‌تر بودند به خاطر آن بود که از واقعیت‌‌های اجتماعی بیشتر نمایندگی می‌کردند.

بسیاری از فعالان دانشجویی امروز، گردانندگان فردای جامعه خواهند بود و این دلیلی مضاعف است تا مظهریت از واقعیت‌های اجتماعی را از دست ندهند . قدرت و سرزندگی آنها در گرو این رمز است. راز موفقیت سیاستمداران نیز همین است. آنها تا اندازه‌ای که بتوانند خواست‌ها و تمایلات جامعه را بشناسند و با آنها منطبق شوند، بلکه تجلی و گواه آنها قرار بگیرند، قادرند به کشور خود خدمت کنند، یا لااقل قدرتمند باقی بمانند. و این تصور که کسی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند به رغم گرایش‌های مردم بر آنان حکومت کند بیشتر از یک توهم نیست. حتی زمانی که یک دولت موفق می‌شود با تکیه بر نیروی سرکوب موجودیتش را حفظ ‌کند فی‌الواقع از انطباق خود با آمادگی جامعه برای تمکین در برابر زور ارتزاق کرده است، گرچه این تمکین هم تا ابد نمی‌پاید.

جامعه ما اینک شگرف‌ترین تحولات را تجربه می‌‌کند؛ بعد از حوادثی که چند ماه گذشته به خود دید کیست که بتواند این حقیقت را انکار کند؟ ماهیت دقیق این دگرگونی چیست؟ این بزرگترین سوال برای ما و برای مخالفان ماست. آنان نیز اگر بدانند که چه رویداد عظیم و مبارکی در راه است، کلاه‌خودها و چوب‌دستی‌هایشان را کنار می‌گذارند و به دنبال ابزارهایی برای پرستاری از این گیاه پاک که در خاک ما جوانه زده است می‌روند.

در میان زیبایی‌های بسیاری که روزهای پیش از انتخابات را نورانی می‌کرد زیباترین پدیده جمع شدن مردمی از سلیقه‌های گوناگون گرداگرد هم بود. آنها برای آن که به این کار موفق شوند تفاوت‌ها و تنوع‌هایشان را کنار نمی‌گذاشتند، بلکه به رسمیت می‌شناختند. کسی لازم نمی‌دید که برای شرکت در این یکرنگی هویت خویش را از دست بدهد و دیگری شود. در آن یگانه‌شدن‌ها حظی وجود داشت که فطرت‌هایمان می‌پسندید. آن زنجیره‌های سبز انسانی که شهرهای ما را فرا گرفت نمایشی تهی از حقیقت نبود. قرار نبود بعد از آن که از پل گذشتیم به سرنوشت یکدیگر اهمیت ندهیم و جان‌‌هایمان نمی‌خواست که پس از چشیدن طعم آن یگانگی از نو پراکنده شویم. چنین چیزی بدون تردید نشانه‌ای از طلوع بزرگی و رشد در حیات یک ملت است.

بزرگی یک ملت در ثروتمند بودن یا قدرتمند شدن نیست؛ اینها فقط بخش کوچکی از آثار آن است. بزرگی یک ملت در عظمت جان اوست. بزرگی به آن است که بتوانیم امور ظاهرا ناسازگار را با هم داشته باشیم. خانه کوچک مکانی است فقط برای «من»، اما در خانه بزرگ برای دیگران هم جا وجود دارد. کارفرمایی که جانش کوچک بود فکر می‌کرد جز با تجاوز به حقوق کارگران نمی‌تواند مالی بیندوزد، حال آن که کارآفرین بزرگ تنها راه سود بردن را سود رساندن می‌بیند. همین‌گونه است تفاوت کارگر کوچک و کارگر بزرگ. به هزار دلیل تنها راه بهره‌مند شدن این است که همه با هم بهره‌مند شوند، اما کسانی که کوچکند ظرفی ندارند که در آن دیگری هم بگنجد. همچنین است تفاوت دینداری که بزرگ است و دینداری که کوچک است. دیندار بزرگ امام صادق (ع) است که در خانه خدا می‌نشیند و با منکر خدا حکیمانه گفتگو می‌کند. حقیقت خانه خدا همان قلب اوست که برای همگان جا دارد و برای همه حق قائل است؛ حق زیستن، حق شنیدن، حق برگزیدن، حق اشتباه کردن، حق بزرگ بودن. آری بزرگ بودن، و الا بزرگ به کوچک چه کار دارد؟ غیردیندار را در جایگاهی می‌بیند که می‌تواند به زیبایی‌های دین رو کند، اگر نتوانسته‌ است حقیقتی را بیابد احتمال درک آن را از سوی دیگری نادیده نگیرد، یا می‌تواند کوچک باشد و هر چیزی را که نچشیده است انکار کند؛ هر چیزی را که درک نمی‌کند ترک کند و بی‌آن‌که بنشیند و برای فهمیدن گوش بدهد، عقاید دیگران را بی‌اساس بخواند.

ملت ما اینک دارد نشانه‌های بزرگی خود را به نمایش می‌گذارد؛ آن تحول شگرفی که جامعه ما در تکاپوی تجربه آن است این است. البته چیزی که اهمیت دارد خود این بزرگی است و نه نشانه‌های آن. نشانه‌هایش را باز می‌گوییم تا خود آن را باور کنیم که چونان بهار از راه می‌رسد و حیات ما را دیگرگون می‌کند؛ تا به مبارکی آن ایمان بیاوریم و از تغییراتی که ایجاد می‌کند نترسیم. این همان رشدی است که انقلاب ما به امید آن بنا نهاده شد. چندی گذشت و از آن غافل شدیم، ولی پروردگارمان غافل نشد. بذری را که سی سال پیش از این با هزار امید در خاک خود کاشته بودیم پرورش داد تا اینک که جوانه‌هایش را پیش‌رویمان قرار داده است.

نشانه‌های بزرگی یک ملت شبیه به صفاتی است که از یک انسان رشید انتظار می‌رود. کسی که آرمان ندارد هیچ نمی ارزد، اما کیست که بتواند در عین آرمان‌گرایی ارتباط خود را با واقعیت‌ها از دست ندهد؟ یک انسان رشید؛ و یک ملت بزرگ. اگر مردم علیرغم تمامی صحنه‌های تلخی که در این چند ماهه دیده‌اند همچنان اجرای بدون تنازل قانون اساسی را شعار محوری خود می‌دانند به آن خاطر نیست که اگر چیز دیگری بخواهند به آنها داده نمی‌شود. تنها و تنها حکمت و واقع‌بینی مردم بود که اجازه نداد رفتار زشت حاکمان به واکنش‌های عصبی و لجام‌گسیخته بیانجامد.

به عنوان مثالی دیگر صفت شجاعت را در نظر آورید. شهامتی که یک انسان رشید (مثلا یک پدر در دفاع از فرزندش) نشان می‌دهد همراه با هیاهو نیست، مانع از دوراندیشی و مستلزم قبول هزینه‌های بی‌دلیل نیست، اما هول‌انگیزتر و اثرگذارتر از زور بازوی دیگران است. آیا مشابه این کیفیت‌ را در شجاعتی که مردم ما به نمایش می‌گذارند مشاهده نمی‌کنید؟

به عنوان مثالی دیگر انعطاف یک انسان رشید به معنای وادادگی نیست، بلکه بدان معناست که او برای رسیدن به مقصود خود پر از راه‌حل‌های گره‌گشاست. در طول شش ماه گذشته هر روز روزنه‌هایی که مردم می‌گشودند بسته می‌شد و آنان هربار بدون آن که به رودررویی کشیده شوند یا آرمانشان را کنار بگذارند راه‌‌‌‌حل‌های جدید خلق می‌کردند.

به عنوان مثالی دیگر به صبر و متانتی که در حرکت مردم وجود دارد نگاه کنید؛ خواسته‌هایشان را چنان با حوصله‌ای زندگی می‌کنند که گویی می‌توانند صد سال آنها را زندگی کنند؛ حوصله‌ای که مخالفانشان را خسته کرده است، حوصله‌ای که از رشد حکایت می‌کند.

و به عنوان مثالی دیگر انسان رشید کسی است که اعتماد به نفس دارد؛ یعنی نسبت به ارزش‌های وجودی خود آگاه است. برای زمانی طولانی ما این‌گونه نبودیم. سرهای ما فروافتاده بود. دو قرن وابستگی خودباوری را از ملت ما گرفته بود، تا این که انقلاب ترمیم این باروی فروریخته را آغاز کرد. ولی آیا بلافاصله به این هدف رسیدیم و عمق روح خود را از آن لطمه‌های تاریخی پاک کردیم؟ پس چرا وقتی هنرمندانمان در جهان مورد تحسین قرار می‌گرفتند متعجب می‌شدیم؟ انگاری احتمال هم نمی‌دادیم که از ایرانی هنری سر بزند، یا اگر بدبین بودیم بی‌باور به آن که ممکن است کمترین نکته قابل‌ستایشی در ما وجود داشته باشد به دنبال ردپای توطئه می‌گشتیم. آیا اگر یک انسان رشید هم مورد تحسین قرار گیرد این‌گونه واکنش‌ نشان می‌دهد؟ یا او از فضائل خویش آگاه است، به قدری که تمجید‌ها نه جانش را ذوق‌زده می‌کند و نه مسیرش را تغییر می‌دهد. در چند ماه گذشته ملت‌ها ایرانیان را بسیار ستودند، اما واکنش مردم ما را در مقابل این تحسین‌ها با گذشته مقایسه کنید تا ایمان بیاورید که جان جامعه ما دارد نشانه‌های عظمت را تجربه می‌کند.

در سند چشم‌انداز بیست ‌ساله آمده است که ایران باید در سال ۱۴۰۴ قدرت اول منطقه باشد. آیا قرار است در آن سال ما به منطقه و جهان راست بگوییم که قدرت بزرگی هستیم یا دروغ بگوییم؟ ‌آیا قرار است در حالی که هنوز بزرگ نشده‌ایم لباس‌های بزرگ بپوشیم تا عظیم به نظر برسیم؟ آیا قرار است در سطح کشورهای منطقه طرح‌های عمرانی نیمه‌کاره افتتاح کنیم، یا سفرهای شکست‌خورده‌مان را با امدادهای رسانه‌ای پیروزی بنامیم، یا خود را کانون دائمی جنجال‌ها قرار دهیم، یا با تحقیر دیگران و توهین به آنان ادعای عظمت کنیم؟ یا قرار است واقعا قدرتمند باشیم؟ این سوال را از آنجا می‌پرسم که یک کشور تنها زمانی بزرگ است که ملتی بزرگ داشته باشد.

دعایمان مستجاب شد و ملت با تکیه بر زانوان خود به بلوغ و رشدی که شایسته او بود رسید، منتهی مشکل آن است که یک ملت بزرگ نمی‌نشیند تا در روز روشن رایش را ببرند و هیچ نگوید. یک ملت بزرگ انتخابات درجه دو انتصابی را تحمل نمی‌کند. وقتی که یک ملت بزرگ می‌شود دیگر خدمتگزارانش اجازه ندارند به او بگویند چه باید بخورد و کجا باید برود و چه کسی را برگزیند و به چه چیز و چه کس اعتماد کند. یک ملت بزرگ از شورای نگهبان انتظار دارد آنها را قانع کند که تقلبی در انتخابات روی نداده است، نه آن که تنها یک ادعا پیش رویشان بگذارد و ادعای خود را باطل کننده انبوهی از مشاهدات و مستندات بداند.

از ما می‌خواهند که مسئله انتخابات را فراموش کنیم، گویی مسئله مردم انتخابات است. چگونه توضیح دهیم که چنین نیست؟ مسئله مردم قطعا این نیست که فلانی باشد و فلانی نباشد؛ مسئله‌ آنها این است که به یک ملت بزرگ بزرگی فروخته می‌‌شود. آن چیزی که مردم را عصبانی می‌کند و به واکنش وا می‌دارد آن است که به صریح‌ترین لهجه بزرگی آنان انکار می‌شود.

مگر نمی‌خواهید که ما نباشیم و شما باشید؟ راهش توجه به این واقعیت است؛ مردم با زید و عمرو عهد اخوت ندارند و آن کسی را بیشتر می‌پسندند که حق بزرگی آنان را کامل‌تر ادا کند. این مسئله‌ای است که توجه به آن نه فقط گره انتخابات، که هزار گره دیگر را نیز می‌گشاید. و اگر بنا باشد حل نشود آرزو کنید که دامنه‌های مشکل در یک انتخابات، محدود بماند.

برادران ما! اگر از هزینه‌های سنگین و عملیات عظیم خود نتیجه نمی‌گیرید شاید صحنه درگیری را اشتباه گرفته‌اید؛ در خیابان با سایه‌ها می‌جنگید حال آن که در میدان وجدان‌های مردم خاکریزهایتان پی در پی در حال سقوط است. ۱۶ آذر دانشگاه را تحمل نمی‌کنید. ۱۷ آذر چه می‌کنید؟ ۱۸ آذر چه می‌کنید؟ چشمانی را که در صحن دانشگاه به رزمایش‌های بی‌فایده افتاده و آنها را نشانه ترس یافته چگونه تسخیر می‌کنید؟ اصلا همه دانشجویان را ساکت کردید؛ با واقعیت جامعه چه خواهید کرد؟

اینها سخنانی است که ما از روی خیرخواهی می‌گوییم و شنیده نمی‌شود. اگر می‌شنیدند راه پیروزی خیلی نزدیک می‌شد؛ آن پیروزی را می‌گویم که عبارت از غلبه یک حزب نیست، بلکه فراگیر شدن بلوغ یک ملت است؛ آن پیروزی که انسان‌ها را همچون جوانه‌های یک مزرعه یکی یکی و گروه گروه بزرگ می‌کند و بی آن که لازم باشد هویت خود را از دست بدهند سبز می‌کند، تا جایی که خود زندانبان از کارهایی که می‌کند خجالت بکشد.

اخیرا شنیدم بسیج دانشجویی یکی از دانشگاه‌ها در مراسم خود برای مخالفان هم فرصت سخن گفتن قرار داده است؛ این یک شروع خوب است. یا شنیدم که در عید غدیر مخالفان مردم به یکدیگر شال سبز هدیه می‌دهند. از دیدگاهی که این همراه شما می‌نگرد این را بزرگترین عیدی است. زیرا این ما نبودیم که سبز را انتخاب کردیم، بلکه سبز بود که ما را برگزید. آیا ممکن است که این رنگ، برادران ما را نیز برگزیند؟ آری ممکن است، زیرا ذی‌جود کسی است که به حیله حیله‌زننده نگاه نمی‌کند، و راه سبز شدن بر هیچ کس بسته نیست.

میر حسین موسوی

۱۳۸۸/۰۹/۱۵

به نقل از تارنمايه كلمه

چيدمان هنر يا تخصص

2009-10-25T15:09:00.001+03:30

آيا در فروشگاه شما هر كالايي سر جاي خودش است؟

آيا اتفاق افتاده كه مشترياني به شما مراجعه كنند و سوال كنند فلان كالا كجاست؟

بهتر بگويم آيا مشتريان شما به راحتي اقلام را در فروشگاه پيدا ميكنند ؟

آيا پس از هر بار خريد از شركتهاي پخش براي قرار دادن اجناس در ويترينها و قفسه ها به مشكلاتي از قبيل كمبود جا، جابجايي كالا و خريد مازاد... بر مي‌خوريد؟

شده مشترياني بجاي كالاي مورد نظرشان فقط به اين دليل كه كالاي مورد نظر را در بين قفسه ها پيدا نكرده‌اند مجبور شوند كالاي مشابهي را خريد كنند و يا از خريد منصرف شده‌اند، در صورتي كه آن كالا در فروشگاه موجود بوده؟

در فروشگاه شما چند نفر از همكارانتان حقوق ميگرند صرفا به اين دليل كه راهنمايي هايي را به مشتريانتان ارائه دهند؟

و آيا علي رغم حضور اين همكاران باز مشتريان در پيدا كردن اقلام و كالاها مشكل دارند؟

آيا اين مشكلات شما را كلافه كرده و براي حل آن از لذت استراحت عصر يك روز تعطيل و يا فروش يك روز كاري خود گذشته ايد؟

اگر در فروشگاه شما از مشكلاتي كه ذكر شد خبري نيست به خودتان آفرين بگوييد و حتما به همكارانتان پاداش بدهيد، اما واقعيت اينست كه در بيش از 80% فروشگاهها پس از گذشت چند ماه از شروع فعاليت به دلايلي مشكلات بالا كم كم بوجود مي‌آيند. مشكلاتي از قبيل: كمبود نيرو، بي حوصلگي كاركنان، شلوغي فروشگاه و عدم حضور فرد متخصص دربين كاركنان.

چه بايد كرد؟ چيدمان صحيح و متناسب با نياز مشتريان راه حل اين مشكلات است، اكثر كاركنان فروشگاهها به چيدمان اجناس به ديد يك سرگرمي براي گذشت زمان و احيانا فرار از كارهاي سنگين تر نگاه مي‌كنند اما در حقيقت نحوه چيدمان يك هنر است!

در جستارهاي بعدي بيشتر به اين مسئله خواهيم پرداخت

صادق هدايت

2009-07-14T00:58:00.002+04:30

زندگي‌نامه صادق هدايت به نقل از سايت رسمي دفتر هدايت:
صادق هدايت در سه شنبه 28 بهمن ماه 1281 در خانه پدري در تهران تولد يافت. پدرش هدايت قلي خان هدايت (اعتضادالملك)‌ فرزند جعفرقلي خان هدايت(نيرالملك) و مادرش خانم عذري- زيورالملك هدايت دختر حسين قلي خان مخبرالدوله دوم بود. پدر و مادر صادق از تبار رضا قلي خان هدايت يكي از معروفترين نويسندگان، شعرا و مورخان قرن سيزدهم ايران ميباشد كه خود از بازماندگان كمال خجندي بوده است. او در سال 1287 وارد دوره ابتدايي در مدرسه علميه تهران شد و پس از اتمام اين دوره تحصيلي در سال 1293 دوره متوسطه را در دبيرستان دارالفنون آغاز كرد. در سال 1295 ناراحتي چشم براي او پيش آمد كه در نتيجه در تحصيل او وقفه اي حاصل شد ولي در سال 1296 تحصيلات خود را در مدرسه سن لويي تهران ادامه داد كه از همين جا با زبان و ادبيات فرانسه آشنايي پيدا كرد.در سال 1304 صادق هدايت دوره تحصيلات متوسطه خود را به پايان برد و در سال 1305 همراه عده اي از ديگر دانشجويان ايراني براي تحصيل به بلژيك اعزام گرديد. او ابتدا در بندر (گان) در بلژيك در دانشگاه اين شهر به تحصيل پرداخت ولي از آب و هواي آن شهر و وضع تحصيل خود اظهار نارضايتي مي كرد تا بالاخره او را به پاريس در فرانسه براي ادامه تحصيل منتقل كردند. صادق هدايت در سال 1307 براي اولين بار دست به خودكشي زد و در ساموا حوالي پاريس عزم كرد خود را در رودخانه مارن غرق كند ولي قايقي سررسيد و او را نجات دادند. سرانجام در سال 1309 او به تهران مراجعت كرد و در همين سال در بانك ملي ايران استخدام شد. در اين ايام گروه ربعه شكل گرفت كه عبارت بودند از: بزرگ علوي، مسعود فرزاد، مجتبي مينوي و صادق هدايت. در سال 1311 به اصفهان مسافرت كرد در همين سال از بانك ملي استعفا داده و در اداره كل تجارت مشغول كار شد.در سال 1312 سفري به شيراز كرد و مدتي در خانه عمويش دكتر كريم هدايت اقامت داشت. در سال 1313 از اداره كل تجارت استعفا داد و در وزارت امور خارجه اشتغال يافت. در سال 1314 از وزارت امور خارجه استعفا داد. در همين سال به تامينات در نظميه تهران احضار و به علت مطالبي كه در كتاب وغ وغ ساهاب درج شده بود مورد بازجويي و اتهام قرار گرفت. در سال 1315 در شركت سهامي كل ساختمان مشغول به كار شد. در همين سال عازم هند شد و تحت نظر محقق و استاد هندي بهرام گور انكل ساريا زبان پهلوي را فرا گرفت. در سال 1316 به تهران مراجعت كرد و مجددا در بانك ملي ايران مشغول به كار شد. در سال 1317 از بانك ملي ايران مجددا استعفا داد و در اداره موسيقي كشور به كار پرداخت و ضمنا همكاري با مجله موسيقي را آغاز كرد و در سال 1319 در دانشكده هنرهاي زيبا با سمت مترجم به كار مشغول شد.در سال 1322 همكاري با مجله سخن را آغاز كرد. در سال 1324 بر اساس دعوت دانشگاه دولتي آسياي ميانه در ازبكستان عازم تاشكند شد. ضمنا همكاري با مجله پيام نور را آغاز كرد و در همين سال مراسم بزرگداشت صادق هدايت در انجمن فرهنگي ايران و شوروي برگزار شد. در سال 1328 براي شركت در كنگره جهاني هواداران صلح از او دعوت به عمل آمد ولي به دليل مشكلات اداري نتوانست در كنگره حاضر شود. در سال 1329 عازم پاريس شد و در 19 فروردين 1330 در همين شهر بوسيله گاز دست به خودكشي زد. او 48 سال داشت كه خود را از رنج زندگي رهانيد و مزار او در گورستان پرلاشز در پاريس قرار دارد. او تمام مدت عمر كوتاه خود را در خانه پدري زندگي كرد.
***

و اما شرح حال صادق هدايت به قلم خودش كه براي درج در فرهنگ دهخدا نگاشته بود:
من همان قدر از شرح حال خودم رم می‌کنم که در مقابل تبلیغات امریکایی مآبانه. آیا دانستن تاریخ تولدم به درد چه کسی می‌خورد؟ اگر برای استخراج زایچه‌ام است، این مطلب فقط باید طرف توجه خودم باشد گرچه از شما چه پنهان، بارها از منجمین مشورت کرده‌ام اما پیش بینی آن‌ها هیچ وقت حقیقت نداشته. اگر برای علاقهٔ خوانندگانست باید اول مراجعه به آراء عمومی آن‌ها کرد چون اگر خودم پیش دستی بکنم مثل این است که برای جزییات احمقانهٔ زندگیم قدر و قیمتی قایل شده باشم به علاوه خیلی از جزییات است که همیشه انسان سعی می‌کند از دریچهٔ چشم دیگران خودش را قضاوت بکند و ازین جهت مراجعه به عقیدهٔ خود آن‌ها مناسب تر خواهد بود مثلاً اندازهٔ اندامم را خیاطی که برایم لباس دوخته بهتر می‌داند و پینه دوز سر گذر هم بهتر می‌داند که کفش من از کدام طرف ساییده می‌شود. این توضیحات همیشه مرا به یاد بازار چارپایان می‌اندازد که یابوی پیری را در معرض فروش می‌گذارند و برای جلب مشتری به صدای بلند جزییاتی از سن و خصایل و عیوبش نقل می‌کنند. از این گذشته، شرح حال من هیچ نکتهٔ برجسته‌ای در بر ندارد نه پیش آمد قابل توجهی در آن رخ داده نه عنوانی داشته‌ام نه دیپلم مهمی در دست دارم و نه در مدرسه شاگرد درخشانی بوده‌ام بلکه بر عکس همیشه با عدم موفقیت رو به رو شده‌ام. در اداراتی که کار کرده‌ام همیشه عضو مبهم و گمنامی بوده‌ام و روسایم از من دل خونی داشته‌اند به طوری که هر وقت استعفا داده‌ام با شادی هذیان آوری پذیرفته شده‌است روی هم رفته موجود وازدهٔ بی مصرفی قضاوت محیط دربارهٔ من می‌باشد و شاید هم حقیقت در همین باشد.

لينك منبع:
http://www.sadeghhedayat.com/article.aspx?id=4

وسعت تقلب همه را غافلگیر کرد

2009-06-29T23:54:00.007+04:30

سخنان موسوی در جمع اساتید دانشگاه

در روز 6 تیر ماه جاری تعدادی از اساتید دانشگاه های تهران در دیداری با میرحسین موسوی به طرح سوالات خود در مورد وقایع مربوط به انتخابات و خط مشی این کاندیدا در مواجهه با شرایط موجود پرداختند. قسمتی از اظهارات ضبط شده میرحسین موسوی در این دیدار بر روی "یوتیوب" قرار داده شده که نظر به اهمیت، متن پیاده شده آن در زیر می آید.

معرفی لباس شخصی ها در سایت ها روش موثری است
یک سوال در مورد لباس شخصی ها مطرح شده است...اصلا حضور لباس شخصی ها جنبه غیر قانونی دارد. من در این مورد یک متن حقوقی نوشتم و به این مسئله اعتراض کردم، که موجب واکنش رئیس پلیس و دستگاه های دیگر شد که نشان دهنده حساسیت قضیه است. به نظر من این اعتراض جنبه حقوقی و قانونی دارد و رسیدگی به آن باید ادامه داشته باشد. این می تواند زمینه را تنگ بکند برای اینکه بتوانند از این نیروها استفاده بکنند. چون کسانی که قوه قهریه علیه مردم بکار می برند از نظر قانونی باید با لباس مشخص و آرم مشخص باشند و همه نمی توانند این کار را انجام دهند. خود مردم هم واکنش قوی و محکم نسبت به این قضیه دارند و باید از این مسئله استفاده کرد. بعضی از دوستان اشاره داشتند که این افراد در سایت ها معرفی و شناسایی می شوند. این قضیه را دست کم نگیریم؛ روش موثری است و باید آن را ادامه دهیم و این امر کمی کنترل کننده است. بعد اعتراض قانونی و حقوقی و اعتراض سیاسی هم نسبت به این قضیه باید ادامه پیدا کند و فشار روی این مسئله بیشتر شود. ما پلیس و نیروی انتظامی داریم اگر خلافی صورت میگیرد انها باید بیایند و دخالت کنند ومسئله لباس شخصی ها باید از کشور برود.

فکر نمی کردم رهبری این قدر به رییس جمهور علاقه دارند!
سوال بعدی که مطرح شده این است که چگونه بدون تشکل (وارد صحنه) شدید؟ من یک بر آوردی داشتم - هنوز هم فکر نمی کنم اشتباه کرده باشم - که این را (تصمیم به ورود به صحنه را) دیر مطرح کردم. اگر این را یک سال پیش مطرح کرده بودم اصلا کار به انتخابات نمی رسید! یعنی نمی گذاشتند که به انتخابات برسد. من می خواستم حتی دیرتر از 15 اسفند مطرح کنم که فرصت یک مقدار کار داشته باشم تا دوستان حواسشان جمع شود ویک کمی جلو برویم. حالا این را 15 اسفند مطرح کردم ولی با زبان بی زبانی به همه می گفتم که من این را نمی توانم (زود) مطرح کنم چون جوسازی می شود و این مسئله در وضعیت فعلی ثابت شد که من واقع بین بودم. یقینا من اگر در ماه مهر و آبان شرکتم در انتخابات را مطرح کرده بودم به عید نمی رسید.
در هر حال تصور بنده از وسعت تقلب تا این حد نبود و نوع کاری که شد نه تنها بنده بلکه همه را غافلگیر کرد و گسترده تر از اطلاعاتی که به ما می رسید و گفتگوهایی که با دوستان داشتیم بود و باز من فکر نمی کردم که مقام معظم رهبری اینقدر به رئیس جمهور علاقه دارد و شاید اگر این از اول گفته می شد من یک فکر دیگری می کردم! در انتخابات مشکل دیگری هم پیدا شد و ان خود مقدمه انتخابات است که فوق العاده مهم است واعتراض به آن جنبه قانونی دارد. یعنی مواردی نقض شده که اگر انتخابات هم درست انجام می شد همان تخلفات در مقدمات انتخابات را باطل می کرد مثل کسی که بدون وضو به نماز می ایستد و در واقع نمازش باطل است. تمام این مقدماتی که صورت گرفته غیر حقوقی و خلاف قانون بوده است از جمله پول پخش کردنها و دروغ پراکنی ها و موارد مختلفی که صورت گرفته و توزیع یارانه نفت و ....
در روند انتخابات هم، در مقدمات و در آستانه انتخابات اتفاقاتی افتاد که هر کدامش می توانست ما را فلج بکند؛ از جمله تعطیلی اس ام اس ها. ما تمام شبکه اطلاع رسانی را بر این اساس تنظیم کرده بودیم و به ما اطمینان داده بودند که این از بین نمی رود و بر این اساس قرار بود یک کار وسیعی صورت بگیرد، یک ساختمان و جمعی از متخصصین با رایانه ها در نظر گرفته شود (برای نظارت بر وضعیت) اما همه اینها با تعطیلی اس ام اس از بین رفت. ما به این قضیه اعتراض کردیم و در همان ابتدا دو گروه از سوی دو کانال به مخابرات رجوع کردند اما هم بدنه و هم مقامات رسمی شان گفتند که ما این کار را نکردیم و به دستور ما نبوده است. واین خودش اخلال کننده در کارها و برنامه های ما بود، به علاوه مواردی دیگر.

ادامه راه تا سال های آینده...
یکی از دوستان سوال کرده که ادامه راه تا کجاست؟ قطعا ادامه راه، هم این مقطع کوتاه را در بر می گیرد و هم ماهها و حتی سالهای آینده را در بر می گیرد. آن چیزی که در کشور اتفاق افتاده را باید دقیق فهم کرد و باید آن را ارزیابی بکنیم و بر این اساس موقعیت جدید را بسنجیم و روندها را پیش بینی بکنیم و بر اساس ان برنامه هایی را ارائه بدهیم و این از مسائلی است که می تواند یک جلسه را به خود اختصاص دهد. در همین جمع یا در جمع جامعه شناسان یا دوستانی که در رشته علوم سیاسی هستند می توانیم به ان بپردازیم و در اتاق های فکر هم می شود به این مسائل پرداخت تا راه حل های کوتاه مدت و دراز مدت ارائه داده شود.
آن چیزی که بسیار مهم است این است که نیروهایی که به این جریان علاقه مند هستند و خودشان در انتخابات شرکت کرده اند طیف های فکری متعددی را در بر می گیرند. یک عده اعتقاد دارند که اعتراضات خیابانی باید هر چه زودتر جمع شود و ما باید به یک فاز دیگر منتقل شویم. عده ای دیگر مدافع اعتراضات خیابانی هستند و می گویند این مسئله باید ادامه پیدا کند. بعضی ها تند و بعضی ها کند هستند. این بحث و گفتگو ها در حالت جمعی باید ادامه پیدا کند تا به جمع بندی و به یک نتیجه برسیم.
الان ما اقتضایی عمل میکنیم، بعضی مسائل است که ما (در زمینه آنها) به دنبال مردم می دویم. یعنی خیلی از اتفاقاتی که بعد از انتخابات افتاد به هیچ وجه زاده یک نوع تدبیر مرکزی و دستوری نبود. خود راهپیمایی عظیمی که روز یکشنبه (24 خرداد) اتفاق افتاد و تصور می شد که عده کمی حضور پیدا کنند (از جمله آنها بود). خود بنده در آنجا در ستاد حضور پیدا کرده بودم و (فکر کردم) ممکن است این خشونتی که علیه مردم می شود شاید با حضور من کمتر شود و یا شاید من را هم کتک بزنند و دل مردم بیشتر خون نشود. ما با این دید رفتیم و حضور مردم بیشتر از آن چیزی بود که ما تصور می کردیم. یا مثلا جمع شدن مردم در میدان توپخانه قطعا با یک برنامه مرکزی و یا یک ستاد مرکزی صورت نگرفت و هنوز هم این کار ها ادامه دارد.
حتی من در یکی از اطلا عیه ها آورده ام که رنگ سبز انتخابات از خود مردم به سوی ما آمد نه اینکه اندیشمندان ما فکر بکنند و این را کار بکنند و جا بیاندازند. در واقع در یکی از مسافرت ها یک جوان نوزده ساله پیشنهادش را داد و یک شال سبز به گردن ما انداخت و ما هم از نظر هنر زیبا شناسانه فکر کردیم این مسئله می تواند بگیرد. و بدین ترتیب رنگ سبز تبدیل به یک نمادی شد که توانست عده زیادی را در سطح ملی به دور خودش جمع بکند و تبدیل به یک به یک پرچم شود. به دلیل غنای این رنگ در تاریخ فرهنگی ما که این رنگ را به بیت علی (ع) نسبت می دهیم و یک جنبه مذهبی دارد و مردم یک حس خوش و زیبایی به آن دارند و بخشی از رنگ پرچم ما و همین طور طبیعت است. خداوند متعال هم خیلی کمک کرد و همان قرعه ای که به رنگ سبز به نام ما در آمد خیلی اثر داشت و این چیزی است که از درون صفوف مردم در آمد. من می خواهم بگویم که هر زمان نیازمند بهره مندی هاو گرایش ها ی مردم هستیم. البته نمی خواهم بگویم که همه اش دنبال این مسئله برویم و برنامه نداشته باشیم...

لينك منبع:

http://www.roozonline.com/persian/news/newsitem/article/2009/july/02//-bd1d75fc1c.html

كتاب مبارزه مسالمت آميز

2009-06-29T23:54:00.004+04:30

تكه هايي از كتاب: مبارزه مسالمت آميز

كاری كنيد كه جهان پيام شما را بشنود
اعتراضات همگانى وسيله ی مؤثری برای جاب نظر مردم به كار و پيام شما است. برگزاری دقيق
و با برنامه ی چنين اعتراضاتى نيروهای مخالف را به واكنش نسبت به آن وامى دارد و در نتيجه
موجب مى شود كه جنبش مرئى تر شده و قدرت بيشتری كسب كند.

فعاليت در شرايط سركوب: روحيه و ارتباطات
دير يا زود جنبش شما وادار به واكنش نشان دادن نسبت به اقدامات نيروهای مخالف مى شود.
شيوه های به كارگرفته شده توسط نيروهای مخالف بخشى از ابزار سركوب هستند.
طرح كلى اين بخش كمک م ىكند بياموزيد كه چگونه از تاثير سركوب بكاهيد. برای شروع، سركوب
و تنبيه را مواردی در نظر بگيريد كه مثل هر مورد ديگری هزين های در بر دارد- موردی مانند غذا
كه « فرهنگ امنيت » يا لباس. هر چه قيمت بالاتر باشد امكان خريدن جنس كمتر مى شود. ايجاد
توانايى نفوذ دشمن در سازمان و مختل كردن شبكه ی ارتباطى آن را كاهش مى دهد بايد در صدر
فهرست اجرايى شما قرار داشته باشد.

براي دريافت نسخه pdf كتاب اينجا را كليك كنيد

متن اطلاعیه ستاد میرحسین درباره اعلام راهپیمایی امروز

2009-06-16T14:29:00.004+04:30

متن اطلاعیه ستاد میرحسین درباره اعلام راهپیمایی امروز/مردم در دام درگیریهای طراحی شده قرار نگیرند
قلم - ستاد میرحسین موسوی در اطلاعیه ای با تاکید بر اینکه موسوی در راهپیمایی خیابان ولیعصر حضور نخواهد داشت از همه مردم درخواست کرد که در دام درگیری های طراحی شده قرار نگیرند.
به گزارش قلم نیوز، متن اطلاعیه بسیار مهم و فوری ستاد میرحسین موسوی به این شرح است: بسمه تعالی متن کامل اطلاعیه ستاد مهندس میرحسین موسوی در خصوص اعلام راهپیمایی امروز به قرار مسموع در راهپیمایی دیروز از سوی برخی افراد و به صورت خودجوش، برگزاری یک راهپیمایی در ساعت 17 امروز از میدان ولیعصر به سمت جام جم اعلام شده است. این ستاد به آگاهی عموم می‌رساند، آقای مهندس میرحسین موسوی در این راهپیمایی حضور نخواهند داشت. از مردم عزیز مجدداً درخواست می‌گردد که در دام درگیریهای طراحی شده قرار نگیرند. جمعیتها و احزاب حامی آقای مهندس موسوی در تلاشند تا با استناد به اصل 27 قانون ا ساسی مبنی بر آزادی اجتماعات به منظور برگزاری تجمع موج سبز در اعتراض به تخلفات انتخاباتی و برخوردهای خشونت آمیز و شهادت تعدادی از هموطنان ما مجوز لازم را اخذ کنند. از آنجا که با توجه به محدودیتهای شدید رسانه‌ای که دولت حاکم ایجاد کرده است، امکان اطلاع‌رسانی مناسب و به موقع از طرف ستاد وجود ندارد، مسئولیت عواقب این وضعیت که نقش اطلاع‌رسانی رسانه‌های بیگانه و پی‌آمدهای آن را تقویت می‌کند به عهده دولت حاکم است. ضمنا آقای مهندس موسوی آمادگی خویش را برای حضور در برنامه‌های مستقیم تلویزیونی برای بیان مواضع خود در خصوص انتخابات و وقایع پس از آن اعلام داشته‌اند.

لينك منبع:

http://www.ghalamnews.ir/news-21141.aspx

درگيري در خرم‌آباد

2009-06-15T01:15:00.002+04:30

حاميان خرم‌آبادي دو كانديداي اصلاح طلب عصر امروز در خيابان شهدا تجمع نموده و با شعار مرگ بر ديكتاتور، اعتراض خود را نسبت به تقلب گسترده در انتخابات اعلام نمودند، كه با برخورد نيروهاي نظامي و شبهه نظامي اين تجمع به زدو خورد بين دو طرف كشيده شد.

به گفته شاهدان عيني مامورين به زن و مرد و نوجوان رحم نمي كردند و همه را با باتوم مورد ضرب و شتم قرار مي‌دادند.

همچنين در ساعات پاياني امشب(24خرداد ماه) ترانسهاي برق برخي مناطق اين شهر به آتش كشيده شد.و اين مناطق براي ساعاتي در خاموشي فرو رفتند.
اين در حاليست كه تمامي نيروهاي بسيج در مساجد و پايگاهاي خود به حالت آماده باش درآمده تا درصورت لزوم به دفاع از آنچه حيثيت نظام مي‌نامند بپردازند!!!

درگيري در خيابانهاي تهران23/3/88

2009-06-14T01:33:00.008+04:30

لينك منبع عكسها :

http://www.radiofarda.com/content/f4_riots_Iran_election_result/1753532.html

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2009/06/090613_ag_tehran_demo_pics3.shtml

متن کامل بیانیه کروبی در اعتراض به نتایج اعلام شده

2009-06-13T18:13:00.000+04:30

ملت شریف ایران
۲۲ خرداد ماه که از حیث مشارکت کم سابقه شما مردم عزیز می توانست جشنواره بزرگ جمهوریت در نظام امام خمینی (ره) باشد به سوگواری تبدیل شد،‌ و در سوگواری جز مرثیه چه می توان خواند،‌ مرثیه ای برای اعتبار و آبروی رای فردی که به عشق و ایمان برای تغییر اوضاع کشور به صحنه آمدند و چنین تخلف در امانت دیدند. نتایج اعلام شده برای انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری چنان مضحک و شگفت است که در بیان و بیانیه نمی آید و باید فکر دیگری کرد. این شیوه رای گیری و شمارش آرا یادآور شمارش آرا مرحوم مدرس است که حتی از شمارش رایی که آن مرحوم به خویش داده بود دریغ کردند و تکرار دروغ پردازی های تلویزیونی یادآور آمارهای منتشر شده در مناظره هاست. شگفتا که مشارکت ملت به ابزار تحکیم دولت تبدیل شد، و از دموکراسی به سوء استفاده از مشارکت ملت بسنده شد. بدیهی است که نتایج و نهاد برآمده از چنین شمارش آرایی فاقد مشروعیت است و مورد قبول اینجانب نیست. من به پیشگاه ملت شکایت می برم و دستان همه رای دهندگان به خصوص دانشجویان، ‌روشنفکران، ‌زنان، محرومین و افراد مورد تبعیض اعم از دگر اندیشان،‌ اقلیت های حقوقی و مذهبی، ‌دراویش، ‌اهل حق را می بوسم و حتما در مقابل این مهندسی و تنظیم ناشیانه رای ملت سکوت نخواهم کرد و به عنوان فردی مستقل در چارچوب فکری و سیاسی خاص خود و بر اساس مواضع و بیانیه هایی که منتشر کرده ام در صحنه خواهم ماند و گزارش اقدامات خود را در بیانیه های بعدی به اطلاع ملت بزرگ ایران خواهم رساند . این تازه اول داستان است.
مهدی کروبی
* این بیانیه روز شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۸۸ صادر شده است.

بیانیه میرحسین موسوی در اعتراض به نتایج اعلام شده انتخابات

2009-06-13T18:09:00.000+04:30

ملت شریف ایران
نتایجی که برای دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اعلام شد بهت آور است. مردمی که در صف های طولانی اخذ رای شاهد ترکیب آرا بودند و خود می دانند که به چه کسی رای داده اند، با حیرت تمام به شعبده بازی دست اندرکاران انتخابات و صدا و سیما نگاه می کنند. آنان اینک بیش از همیشه به دنبال آن هستند که بدانند چگونه و توسط چه کسانی و مقاماتی طرح این بازی بزرگ ریخته شده است.
اینجانب ضمن اعتراض شدید به روند موجود و تخلفات آشکار و فراوان روز انتخابات هشدار می دهم که تسلیم این صحنه آرایی خطرناک نخواهم شد. نتیجه آنچه که از عملکرد متصدیان بی امانت دیده ایم و می بینیم جز تزلزل ارکان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و حاکمیت دروغ و استبداد نیست.
اینجانب طبق وظیفه شرعی و ملی خویش به افشای رازهای پشت سر این روند پرمخاطره خواهم پرداخت و آثار نابود کننده آن را بر سرنوشت کشور توضیح خواهم داد و ترس آن دارم که ادامه وضع موجود همه نیروهای موثر در نظام را به توجیه گرانی دروغگو در مقابل مردم تبدیل کند و دنیا و آخرت آنان را در معرض لطمه های جبران ناپذیر قرار دهد.
به مسئولان توصیه می کنم بیش از آن که دیر شود این روند را فورا متوقف کنند و همگی به خط قانون و امانتداری از آرای ملت بازگردند و بدانند که خروج از عدالت مشروعیت زداست. آنان بیش از هر کس دیگر از این حقیقت باخبرند که در این کشور انقلابی بزرگ و اسلامی صورت گرفته است. کمترین پیام انقلاب ما این است که مردم آگاهند و در برابر کسانی که با تقلب روی کار بیایند تمکین نخواهند کرد.
اینجانب از همین فرصت استفاده میکنم و ضمن تشکر از عواطف ملت بزرگوار ایران به آنان تذکر می دهم که ایران، این موجود آسمانی، متعلق به آنان است و نه متقلبان. این آنان هستند که باید با هوشیاری خود از آن حفاظت کنند. خائنین به آرای مردم ابایی از آن ندارند که این خانه پارسایان به آتش کشیده شود. ما موج عقلانیت سبز خود را که برگرفته از تعالیم دینی و علایق ملت ما به اهل بیت پیامبر(ص) است با تمامی شور ادامه می دهیم و با شورش دروغ که در کشور طغیان کرده و چهره آن را آلوده است مبارزه میکنیم، اما اجازه نخواهیم داد که حرکات ما شکل کور به خود بگیرد.
جا دارد از یکایک شهروندانی که برای رساندن این پیام سبز هر کدام ستادی بودند و تمامی ستادهای مردمی و رسمی که در انتخابات فعالیت می کردند سپاسگذاری کنم و تاکید نمایم که تا رسیدن به نتیجه ای که کشور ما لایق آن است همچنان به حضور و تلاش آنان نیاز است.
و ما لنا الا نتوکل علی الله و قد هدانا سبلنا و لنصبرن علی ما اذیتمونا و ع لی الله فلیتو کل المتوکلون
میرحسین موسوی
* این بیانیه ظهر روز شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۸۸ صادر شده است.

مهندس موسوي درسرزمين شقايقها 2

2009-06-12T03:58:00.000+04:30

اينهم لينك اصلي تصاوير بالا:

http://www.bazyab.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=44434&Itemid=1

كار كار انگليسه؟؟؟

2009-06-12T01:06:00.000+04:30

آيا ما سر كاريم؟!
اين سواليست كه شايد اين روزها به ذهن خيلي ها نـ- برسد؛
"ملت ما حافظه تاريخي ندارد!"
اين جمله‌ايست كه گه‌ گاه از اين و آن ميشنويم و يا در كتابي روزنامه‌اي ميخوانيم.
"هركي سر كار بياد واسه منافع خودشه"
"هركي دنبالشونه واسه منافع خودشه"
"همشون سر ته يه كرباسن "
"بابا كجاي كاريد اينا همشون دستشون تو يه كاسه اس‌، مارو به جوون هم ميندازن"
"اينم از سياستشونه كه همه ملت برن پاي صندوقو راي بدن"
"من تا حالا راي ندادم، اما اين دفعه فرق ميكنه ، نبايد جلو اينا كم آورد"
و از اين قبيل جملات را حتما در اين چند روز شنيده‌ايد، از نظر گويندگان اين جملات‌ سياست بازي كثيفي بيش نيست و همه چيز از قبل برنامه ريزي شده ‌است و مردم همه سر كارند و رئيس جمهور از قبل انتخاب شده يا خيلي كه خوشبين باشند ميگويند:"هيچ فرقي نميكنه كي بشه رئيس جمهور چون حرف اول و آخرو كس ديگه‌اي ميزنه"و خلباصه همه اين خرج و مخارج تبليغاتم فقط واسه مشغول كردن ذهن من و شماست كه به سر و كول همديگه بپريم و يادمون بره يه وقتي قسم خورديم كه ديگه شناسنامه هامون رو مهر انتخابات نزنيم.
شما چي فكر ميكنين ؟

موسوي در سرزمين شقايقها

2009-06-10T12:04:00.000+04:30

استقبال سبز پوشان خرم‌آبادي ازمهندس ميرحسين موسوي

اگر براي ديدن عكسها مشكل داريد بر روي لينكهاي زير كليك كنيد:

http://upload.iranblog.com/4/1244712344.jpg

http://upload.iranblog.com/4/1244710054.jpg

http://upload.iranblog.com/4/1244669622.jpg

http://upload.iranblog.com/4/1244633433.jpg

http://upload.iranblog.com/4/1244655784.jpg

http://upload.iranblog.com/4/1244637314.jpg

http://upload.iranblog.com/4/1244642041.jpg

موضع رسمي حضرت آيت الله العظمي جوادي آملي

2009-06-10T01:01:00.000+04:30

موضع رسمي حضرت آيت الله العظمي جوادي آملي

«به استحضار عموم ملت شريف ايران مي رساند:همانگونه که قبلا اعلام شده، موضع رسمي حضرت آيت الله العظمي جوادي آملي (حفظه الله) شرکت همگان در عرصه انتخابات و دادن رأي صحيح به نامزدهاي محترم مورد نظر است و معظم له نسبت به افراد اثباتاً يا نفياً نظري اعلام نفرموده‌اند.بديهي است ديدار و ملاقات نامزدهاي محترم با ايشان، تنها در جهت ارائه نظرات و رهنمودهاي معظم له بوده است.از اين رو آنچه اخيراً درخصوص واکنش اين دفتر نسبت به فيلم پخش شده در خبرگزاري ها آمده، صحيح نيست و اين دفتر مراکز مزبور و همگان را نسبت به مواضع معظم له ، به سايت رسمي دفتر ايشان www.esra.ir دعوت مي نمايد.دفتر حضرت آيت الله العظمي جوادي آملي(حفظه الله)»
به نقل از تارنمايه www.esra.ir
لينك منبع:http://esra.ir/main.asp

ناگفته هاي اين خيابان مطهري

2009-06-07T16:42:00.000+04:30

بنام ايزد يكتا

خياباني است با قدمت . اين را از چنارهاي تنومندش كه دست در گردن هم دارند و سقف سبزي براي خيابان شده اند مي شود فهميد .عرض خيابان كم است و پياده روها تنگ و باريك.
و عابرين جوان با لباسهاي عمدتا فرنگي رنگارنگ . دختركاني با بزكهاي مناسب ونا مناسب لباسهاي جور وناجور . والبته سخن از عشق وصفا و صميميتي دروغيين.
اينجا خيابان استاد شهيد مطهري است.
خياباني درنقطه اي خوش آب وهوااز شهر. با ساكنيني آرام . كه عموما از سرمايه داران و خانواده هاي قديمي شهر محسوب مي شوند اما چيزي كه در اين خيابان قديمي با صفا باعث مهم جلوه كردن اين خيابان شده نه زيبايي چنارهايش .نه قدمت ساكنانش ونه قيمت بالاي منازلش ونه تنگي پياده روهايش است . اين خيابان و چنارهايش سالهاست كه شاهد وناظر اتفاقات تاريخي بسياري مي باشند. روزي از همين خيابان كه در آن سالها نامش ((شاه آباد)) بود. ملكه فره براي كودكان دبستاني با لباس هاي متحدالشكل دست تكان مي دهد . روزي ديگر فرياد مرگ برشاه جوانان انقلابي در جاي جاي آن بگوش ميرسد وچند سالي نمي گذرد كه همان جوانان بيرقهاي پيروزي انقلاب را در اين خيابان برپا مي كنند.
اين خيابان البته شاهد ضرب وجرح جوانان بي قيد وبند آن سالها نيز بوده همان سالها كه جواناني سفيد پوش با ته ريش نتراشيده و شلوارهاي پارچه اي در گوشه كنار همين خيابان به طمع به دام انداختن مفسدين ومرتدين (به نقل از خودشان ) كمين ميكردند .
سالها بعد اما نسل سوم انقلاب كه در نتيجه ي سياست هاي غلط دولت سالهاي نچندان دور به نسل سوخته بدل شده بود به اين خيابان راه پيدا كرد .
سبزي و خوش آب وهوايي اين خيابان محصلينش را وسوسه مي كرد كه نه تنها درساعات كلاس ودرس كه بعد از تعطيلي مدارس نيز ساعتي را به قدم زدن درزيرچنارهاي اين خيابان بگذرانند. اندك اندك قدم زدن در اين خيابان بهانه اي شد براي قرار و مدار وديدارهاي ليلي و مجنون هاي نسل سومي .اين قرار و مدارها پس از دوم خرداد هفتاد وشش البته بيشتر و بيشتر
شدند تابدانجا كه اگربعدازظهري هوس كنيد نيم ساعتي را در اين خيابان قدم بزنيد آنقدر تنه مي خوريد و متلك ميشنويد و چشمههاي جستجو گر و چشمك زن خواهييد ديد كه از كرده خود پشيمان خواهييد شد .
اين رهگذران جوان نادانسته پاي در ميدان مبارزه ي بين چپ و راست ميگذاشتند.
(كما اينكه اجلاس تحكيم وحدت به هم خورد ولي اينان كتك خوردند . مشاركتيون تجمع كردند ولي باز همينان مجروح شدند وبه بازداشت رفتند) وبهتر آنكه بگوييم جوانان پلكاني شدند براي به قدرت رسيدن و حفظ قدرت اصلاح طلبان.
غافل از اينكه پيروزي جبهه اصلاحات ديري نخواهد پاييد.آنها كه در اين چند سال با اتكا بر آزاديي كه از سخنان رييس جمهور محبوبشان برداشت(البته به غلط) كرده بودند. روابطي را با جنس مخالف پي كرده بودند حال دوباره دچار گير بازار مي شوند .
بنيادگرايان ارزشي نه تنها شورا ها بلكه مجلس هفتم را هم تسخير كرده اند . پس برادران بسيجي حالا مي توانند با خيالي راحتتر به امر به معروف نهي از منكر و همچنين ارشاد جوانان بپردازند . آنها حالا مي توانند دو نفري بر ترك موتورهاي مصادره اي بنشينند وبرس هاي جيبي شان را به محاسن بكشند و با بي سيم هاي ... هم ديگر را رديابي كنند و البته براي حفظ و حفاظت از نظام از جانشان مايه بگذارند .
اما آنچه واضح است اينكه : جوانان مطهري شايد گامي را پس بكشند ولي هيچ گاه صحنه را خالي نخواهند كرد . كه گرچه انها ديروز به اشاره ي آزادي به ميدان آمده اند امروز اما براي ادامه روابطشان مجبور به ماندن در صحنه هستند .
و البته پيروز ميدان ايشانند. اينان ميتوانند كمي روسري ها را جلو بكشند و مانتو ها را كمتر چاك دهند و كمتر از رنگهاي روشن استفاده كنند تا انتخابات رياست جمهوري فرا رسد گرچه حتي اگر گزينه بنياد گرايان هم پيروز گردد وتمامي ارگان ها به دستشان بيفتد نيز ايشان بازنده نخواهند بود و به كارشان ادامه خواهند داد . برادران بسيجي اين نكته را ناديده گرفته اند كه خيل عظيمي از نسل سومي هاي نو بنياد در راهند. كه همچون برادران و خواهرانشان نه فرزند روزهاي سختي انقلاب و جنگند كه بزرگ شده ي عصر ارتباطات و سرعتند . وقالبشان جز آن قالب هميشگي(پسري حرف گوش كن و دختري سر به زير ) خواهد بود .
اگرچه نسل سوم اولي (58تا63) در شكاف بين سنت و مدرنيته قرار داشتند. نسلي كه در پيش است( 64به بعد) فرزند ارشد مدرنيته وبدور از سنت است .
گذشته از تمام اين بحثها آنچه مسلم است بنيادگرايان كه پس از چند سال خود را بر اريكه قدرت مي بينند.با وجود سيل مخالفتهاي داخلي و خارجي (جريانهايي از قبيل نيروگاه اتمي .حقوق بشر .زندانيان سياسي و...)هرگز حاضر نخواهند شد با دادن اختيار و قدرت به برادران بسيجي بهانه اي ديگر به دست مخالفان داخلي و خارجي دهند.
اينچنين است كه رهگذران خيابان مطهري خرم‌آباد سايه هاي چنارهايي را كه با وزش بادي شروع به رقص مي كنند پايدار مي بينند . و هر چند هم كه پياده روها تنگ باشند فعلا جا براي ايشان هست .

5/4/83

شایعه باز نشستگی خاتمی

2008-05-04T21:56:00.000+04:30

گزارش خبرگزاری فرانسه از شایعه بازنشستگی خاتمی گفتنی ها ـ خبرگزاری فرانسه از تهران گزارش داد: جمله كوتاه محمد خاتمی، رییس جمهوری سابق ایران در مورد كناره‌گیری از فعالیت‌های سیاسی، در روزهای اخیر شایعات زیادی را در محیط سیاسی ایران بر سر زبان‌ها انداخته است.
این خبرگزاری افزود: آقای خاتمی دوم اردیبهشت ماه هنگام برگزاری دور دوم انتخابات مجلس در مورد از سرگیری فعالیتهای سیاسی خود گفت: من دیگر بازنشسته شده‌ام. برخی این جمله كوتاه را نوعی شوخی تلقی كردند و غلامعلی حداد عادل، رییس مجلس ایران، آن را تعارف دانست. اما مسوولان اصلاح طلب و محافظه كاران را جدی گرفتند و رسما با چنین احتمالی مخالفت كردند.
محمد خاتمی، ‪ ۶۵‬ساله، از سال ‪ ۱۹۹۷‬تا ‪ ۲۰۰۵‬میلادی رییس جمهوری ایران و رهبر جنبش اصلاحات بود. وی به دلیل كمبود قاطعیت در دفاع از مواضعش در برابر دیگر نهادهای تحت تسلط محافظه كاران، بخش زیادی از رای دهندگان میانه‌رو را مایوس كرد. اما در جناح اصلاح‌طلبان با توجه به انتخابات ریاست جمهوری سال آینده ( ‪ (۲۰۰۹‬او یگانه امید تلقی می‌شود.
فرانس پرس افزوده است: برای محافظه كاران كه دولت را در دست دارند نیز كناره‌گیری خاتمی چهره دموكراتیك و تكثر‌گرایی را كه جمهوری اسلامی می‌خواهد داشته باشد، مخدوش می‌كند. حبیب الله عسگر اولادی، از رهبران مهم محافظه كاران به تازگی در سرمقاله روزنامه رسالت نوشت: آقای خاتمی از شخصیت‌های میانه‌رو و سرمایه‌ای گرانبها است و از كناره‌گیری اش از سیاست استقبال نمی‌شود.
اما، حمید رضا حاج بابایی، نماینده محافظه كار و عضو هیات رئیسه مجلس، پیش‌بینی كرد كه آقای خاتمی برای انتخابات ریاست جمهوری نامزد خواهد شد و افزود: من تصور می‌كنم كه این (حرف) بیشتر یك شوخی سیاسی است.
خبرنگار خبرگزاری فرانسه در ادامه آورده است: فقط به نظر می‌رسد كه هواداران محمود احمدی نژاد، رییس جمهوری فوق‌العاده محافظه‌كار ایران از كناره‌گیری سیاسی خاتمی خوشنود باشند. مهدی كوچک‌زاده نماینده فوق‌العاده محافظه كار گفت: با توجه به افراطیونی كه اطراف آقای خاتمی را گرفته‌اند، چنین كناره‌گیری احتمالا به نفع او خواهد بود.
در جناح اصلاح‌طلبان، تعداد زیادی همچنان فكر می‌كنند كه می‌توانند رییس جمهوری سابق را به آماده شدن برای انتخابات ریاست جمهوری سال آینده متقاعد كنند. یكی از اطرافیان بسیار نزدیك آقای خاتمی كه نامش را فاش نكرد، به خبرگزاری فرانسه گفت: ما تا الان نتوانسته‌ایم او را متقاعد كنیم، اما او ممكن است تغییر عقیده دهد. همه چیز به شرایط بستگی دارد. عبدالواحد موسوی لاری، وزیر كشور اصلاح‌طلب سابق نیز گفته است كسانی وجود دارند كه برای بازنشستگی اولویت دارند.
فرانس پرس در ادامه می‌نویسد: رییس جمهوری سابق به رغم این جمله كوتاه و با اینكه به ندرت در جمع صحبت می‌كند، همچنان فعال است. او به سفرهای خارجی خود ادامه می‌دهد و در آنجا غالبا مانند یك رییس كشور مورد استقبال قرار می‌گیرد. بنیاد باران وی كه در آن وزیران، معاونان وزیران و دیگر مسوولان اصلاح طلب و میانه‌رو عضویت دارند، تصمیم گرفته است، در همه استانها دفتر تاسیس كند. او در انتخابات اخیر مجلس كه به پیروزی محافظه‌كاران انجامید، به رغم سكوت برخی در پی رد صلاحیت دسته جمعی نامزدهای میانه رو از جانب حاكمیت، از همه قدرت خود استفاده كرد تا جناحش در رقابت باقی بماند.

همه جای وزارت سرای من و اقوام من است!!!

2008-04-10T19:47:00.000+04:30

تکیه زدن منوچهر متکی بر پست وزارت خارجه امیدهایی که روزهای اول در دل کارمندان وزارت حارجه ایجاد کرده بود را طی مدت کوتاهی تندیل به یاس و ناامیدی کرد زیرا اعضای این وزارت خانه با گوشت و پوست خود تبدیل شدن وزارت خارجه به وزارت امور خانواده توسط متکی را مشاهده کردند. طی مدت دو سال ونیم متکی علاوه بر بذل و بخشش پست و سمت در داخل و خارج به دوستان و بستگان هم حزب خود اعضای خانواده را نیز بی نصیب نگذاشت. خانم طاهره نظری مهر (همسر متکی) که از بهزیستی به وزارت خارجه امده و 28 سال سابقه کار دارد میخواهد به هر نخوی با پست مدیر کلی بازنشسته شود و طی این مدت مانند مارکوپلو به جهانگردی بپردازد.این خانم تعدادی آمزگار و ناظم را با خود به وزارت خارجه آورده و همسر اقای شیخ عطار قائم مقام وزارت خارجه را نیز به معاونت خود برگزیده است حال با این نیروها معلوم نیست چگونه میخواهد در صخنه بین الملل از حق ایران دفاع کند در حالی که مدیریت متکی و همسرش باعث دلسردی و نارضایتی اعضای وزارت حارجه شده است.چه خوب است که اقای احمدی نژاد دستور دهد سفرها و هزینه های داحلی و حارجی و راندمان کار خانم متکی مورد بررسی قرار گیرد.خانم متکی علاوه بر یکه تازی در وزارت خارجه و عزل و نصب مدیران برای این وزارت هزینه تراشی نیر میکند مثلا در سمیناری تخت عنوان زنان نخبه مسلمان که سازمان ارتباطات میزبانی ان را به عهده داشت به خاطر اینکه نام او نیز در این سمینار باشد یک هزینه 75 میلیون تومانی از بودجه وزارت خارجه را بذل و بخشش نمود در خالی که وزارت خارجه از عهده پرداخت برخی از طلب های کارمندان خود عاجز است. در راستای خانوادگی کردن وزارت خارجه آقای متکی در خیلی از سفرها از جمله سفر ماه اسفند86 به سوریه و لبنان علاوه بر همسر دختر خود را نیز همراه برد(آنهم در هواپیمای تشریفاتی که زمان اقای خاتمی خریداری شده بود ودولت جدید در ابتدا از سوار شدن بر این هواپیمای طاغوتی اکراه داشت)در سفر ماه اسفند وزیر خارجه سوییس به تهران علاوه بر همسر آقا پسر اقای متکی نیز بر سر میز شام در رستوران باغ گیلاس خضور داشت(در این شام تعداد سوییسی ها انگشت شمار و تعداد ایرانیها حدود 50 نفر بود). اینکه دختر خانم و اقا پسر متکی در سفرهای خارجی و میهمانیهای داخلی شرکت میکنند و بر سر سفره بیت المال حق مردم را می بلعند چه سنخیتی با شعار مهر ورزی و عدالت پرئری اقای احمدی نژاد دارد الله اعلم. لازم به ذکر است که دو باجناق متکی و حدود 30 نفر از هم حزبیهای او نیز به وزارت خارجه منتقل و یا پستهای بالا گرفته اند.آقای متکی هر کدام از بستگان و هم حزبیها را که به وزارت خارجه نیاورده با اعمال نفوذ و پارتی بازی به سایر ارگانها در خارج از ایران گسیل داشته است از جمله علی حلمی مسئول خانه فرهنگ در لندن اقای میرزایی مسئول خانه فرهنگ در بمبئی هند اقای وحید عالی نمایند دانشجویی در مالزی اقای جواد نظری مهر(برادر همسر) وابسته کار در بحرین و......میباشند متکی علاوه بر حصوصی سازی و تبدیل وزارت خارجه به وزارت امور خانواده سعی وافری در جهت زایل کردن بودجه وزارت خارجه نیز نشان داده است در حالیکه بخشی از حقوق اعضای وزارت خارجه از سال 1372 تا کنون پرداخت نشده و حتی کمک هزینه های بهداشتی و غیره آنان نیز با تاخیر پرداخت میشود لاکن آقای متکی کمتر سفری را بدون هواپیمای اختصاصی انجام می دهد درحالیکه هزینه یک ساعت هواپیمای اختصاصی به 2 میلیون تومان میرسد ایشان طی مدت وزارتش حدود 3الی 4 میلیارد تومان از بودجه وزارت خارجه را بابت استفاده از هواپیمای اختصاصی پرداخت کرده است. چنانچه متکی نیز مانند وزرای سایر کشورها با پروازهای تجاری به سفر میپرداخت طبعا هزینه سفرهای وی بسیار کاهش می یافت.پر واضح است که هدف اصلی متکی از پرواز اختصاصی همراه بردن اعضای خانواده اش می باشد. جناب اقای رییس جمهور با توجه به اینکه ماده 89 اساسنامه وزارت خارجه عضویت در احزاب و فرقه ها و دسته های سیاسی برای کارمندان وزارت خارجه ممنوع میکندو متخلف از خدمت مستعفی شناخته میشود قبل از اینک وزارت خارجه به حزب سیاسی و خانوادگی تبدیل شود و وزرای نالایق و منفعت طلبی مثل متکی بر خیثیت شما و ایران لطمه وارد کنند شلیسته است ضمن بررسی عملکرد وی و همسرس از این مقام عزل و سایر دوستان هم حزبی های وی که به نا حق و بر خلاف ماده 89 اساسنامه وزارت خارجه خود را تخمیل نموده اند پاکسازی گردند.

بیچاره آنکه مصاحبه کند.

2008-03-29T03:51:00.000+04:30

ورود وزارت اطلاعات به ماجرای پیرمؤذن؛ افزایش احتمال پناهندگی یا بازداشت وی

خلاصه: اصلاح‌طلبان می‌گویند که رسانه‌های حامی دولت با ایراد اتهام «جاسوسی» به پیرمؤذن و تهدید وی به بازداشت، می‌خواهند او را از بازگشت به کشور بترسانند تا به آمریکا پناهنده شود و زمینه حمله بیشتر به منتقدان دولت فراهم گردد...
گفتنی ها ـ در حالی که مجید انصاری روز چهارشنبه ادعا کرد که ماجرای سفر «نورالدین پیرموذن» سخنگوی فراكسیون اقلیت مجلس هفتم به آمریکا و مصاحبه بی‌سابقه وی با شبکه ماهواره‌ای صدای آمریکا «موضوعی از قبل طراحی شده و مشكوک برای افزایش فشار بر اصلاح‌طلبان بوده است»؛ غلامحسین محسنی اژه‌ای تاکید کرد که مصاحبه پیرموذن «خیانت» بوده و وزارت اطلاعات از این موضوع نخواهد گذشت. به گزارش خبرنگار سیاسی گفتنی ها، «نورالدین پیرمؤذن» نماینده اردبیل در مجلس هفتم و سخنگوی فراکسیون اصلاح‌طلبان یک شنبه شب در یک رخداد بی‌سابقه و قابل انتقاد در یک گفتگوی زنده یک‌ساعته با تلویزیون فارسی صدای آمریکا شرکت کرد. مصاحبه پیرموذن که ظاهراً جهت شرکت در یک کنفرانس علمی به آمریکا رفته است باعث شد که رسانه‌های حامی دولت به طرح این شبهه بپردازند که وی به آمریکا پناهنده شده است. ماجرای فوق در حالی دور تازه‌ای از انتقادات علیه اصلاح‌طلبان را به وجود آورد که برخی رسانه‌های نزدیک به دولت از چند ماه پیش مصرانه تلاش کرده‌اند اصلاح‌طلبان را تحت حمایت جرج بوش و عامل آمریکا در ایران معرفی کنند. این در حالی است که شایعه احتمال عدم بازگشت سخنگوی فراکسیون اصلاح‌طلبان در مجلس هفتم به ایران و شایعه پناهندگی وی نیز زمینه لازم برای تشدید بی‌سابقه این اتهامات را فراهم کرده است. تا آن جا که روز گذشته یکی از چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب مدعی شد برخی رسانه‌ها به عمد پیرموذن را جاسوس می‌خوانند و وی را به بازداشت متهم می‌کنند تا او از ترس به ایران بازنگردد و زمینه تبلیغات وسیع‌تر علیه جریان‌های منتقد دولت فراهم شود. در همین حال، غلامحسین محسنی اژه‌ای وزیر اطلاعات روز چهارشنبه در پایان جلسه هیات دولت با اشاره به مصاحبه اخیر پیرمؤذن با صدای آمریکا گفت: وزارت اطلاعات قطعا این موضوع را پیگیری می‌كند و از آن نخواهد گذشت. وزیر اطلاعات افزود: این كار قطعا خیانت و زشت بوده و یك فرد حتی اگر در جایگاه نمایندگی هم نباشد به چنین كاری دست نمی‌زند. محسنی اژه‌ای تاکید كرد: بر اساس مقررات كسانیكه در این مسوولیت‌ها قرار دارند از مصاحبه با رادیوها و شبكه‌های بیگانه منع شده‌اند. وزیر اطلاعات در عین حال پیرامون برخورد با این موضوع نیز گفت: اگر منظور شما برخورد قضایی است این كار باید از سوی دستگاه قضایی صورت گیرد.

منبع: یک گروه خبری

با سلام

2008-03-26T01:13:00.000+04:30

بنام خدا
بهری است بهر عشق که هیچش کرانه نیست.
نوشتن برای اولین لاگ شاید جزو كارهاي سخت باشد اما او این کار را برای چندمین بار انجام میدهد. حتما برای شما هم اتفاق افتاده که از یک شیوه نوشتن خسته شده باشید و بخواهید جور دیگر و البته در جای (وبلاگ) دیگری بنویسید. این هم البته از محاسن دنیای بیکران نت است که میتوان در آن نوشت و متولد شد.مرد و بار دیگر متولد شد و دوباره مرد و بار دیگر متولد شد. و بارها و بارها میتوان مرد و زنده شد اما یادمان باشد که در ورای دنیای نت فقط یک بار بر این زمین خاکی پای مینهیم (بله او به مسخ اعتقادی ندارد)
امید که عمر این وبلاگ نه بیشتر که مفیدتر از وبلاگهای قبلی باشد.